chuchać


chuchać
Traktować kogoś z nadmierną troskliwością lub delikatnością; rozpieszczać
Eng. To treat someone with excessive care and tenderness; to pamper

Słownik Polskiego slangu. . 2012.

Look at other dictionaries:

  • chuchać — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, chuchaćam, chuchaća, chuchaćają {{/stl 8}}– chuchnąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVa, chuchaćnę, chuchaćnie, chuchaćnij, chuchaćnął, chuchaćnęli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • chuchać — ndk I, chuchaćam, chuchaćasz, chuchaćają, chuchaćaj, chuchaćał chuchnąć dk Va, chuchaćnę, chuchaćniesz, chuchaćnij, chuchaćnął, chuchaćnęła, chuchaćnęli, chuchaćnąwszy «rozgrzewać oddechem; wydychać powietrze» Chuchać w zgrabiałe ręce. Chuchać na …   Słownik języka polskiego

  • chuchać — 1. Chuchać i dmuchać (na coś) «bardzo się o coś troszczyć, dbać o coś»: Od nas samych w głównej mierze zależy dalszy bieg wypadków. Musimy chuchać i dmuchać, a zarazem bacznie spoglądać na działania partii. Kultura P 400 401/1981. 2. Chuchać i… …   Słownik frazeologiczny

  • chuchnąć — → chuchać …   Słownik języka polskiego

  • dmuchać — na zimne «zachowywać ostrożność, często przesadną»: Kilka tramwajów przepuściłem, wydały mi się podejrzane, nie budziły stuprocentowego zaufania, a postanowiłem dmuchać na zimne. Przecież nie narażę na szwank swojej misji przez nieroztropność. J …   Słownik frazeologiczny

  • dmuchać — ndk I, dmuchaćam, dmuchaćasz, dmuchaćaj, dmuchaćał, dmuchaćany dmuchnąć dk Va, dmuchaćnę, dmuchaćniesz, dmuchaćnij, dmuchaćnął, dmuchaćnęła, dmuchaćnęli, dmuchaćnięty, dmuchaćnąwszy 1. «z pewną siłą wypychać powietrze ustami; wywoływać podmuch,… …   Słownik języka polskiego

  • хохуля — выхухоль, мускусная крыса , напр. воронежск. (Даль). Сближают с выхухоль и далее – с чеш. chuchati дышать, выдыхать , польск. сhuсh дыхание , chuchac дышать , которые, вероятно, звукоподражательного происхождения; см. Преобр. I, 105; Горяев, ЭС… …   Этимологический словарь русского языка Макса Фасмера

  • хухать — дышать, дуть , псковск. (Даль), хукать – то же, зап., укр. хухати, хухнути, словен. hȗkati, чеш. chuchati, польск. chuchac. Звукоподражательное, как и ср. в. н. hûchen дышать ; см. Бернекер I, 405; Ильинский, ИОРЯС 20, 4, 177 …   Этимологический словарь русского языка Макса Фасмера

  • ХУКАТЬ — ХУКАТЬ, ХУХАТЬ на кого (польск. chuchac). Дышать, дуть теплом. Словарь иностранных слов, вошедших в состав русского языка. Чудинов А.Н., 1910 …   Словарь иностранных слов русского языка

  • ХУХАТЬ — ХУКАТЬ, ХУХАТЬ на кого (польск. chuchac). Дышать, дуть теплом. Словарь иностранных слов, вошедших в состав русского языка. Чудинов А.Н., 1910 …   Словарь иностранных слов русского языка